Category Archives: Klasgee

Klasse in konstruktivistiese leerteorie

Om te yk én te vernuwe

Standard

Prosesse by groot burokratiese instansies moet geyk word.  Prosedures moet vasgelê, herhaal en verfyn word.  Sodat die ratte van die masjien glad kan hardloop.

Dieselfde geld wanneer jy voorgraads klasgee: Aanvanklik het jy nuwe notas en baie idees, maar mettertyd verfyn jy jou loskop-denke tot geykte lesse wat logieserwys suksesvol op mekaar volg.

Maar “yking”, of om “geyk te wees” word ook in ‘n negatiewe sin gebruik: dit is inderdaad onoorspronklik of afgesaag om ‘n geykte uitdrukking te gebruik.

En as ‘n dosent of ‘n onderwyser vergeelde notas uitdeel en nooit nuwe onderrigmetodes gebruik nie, kan dit baie frustrerend wees, veral vir ‘n 2.0 generasie.

* * *

Reglyning teenoor “yking” staan “vernuwing”, wat inherent ‘n chaotiese opsie is: om iets nuuts te skep, of om prosesse op ‘n nuwe wyse te bestuur…  Noodwendig veroorsaak dit verwarring en ontwrig diegene wat gewoond is aan die ritme of roetine van ‘n geykte manier van doen.

Enige vernuwingsopsies laat vrae ontstaan: Hoekom moet ons verander? Why change something that ain’t broke?  Maar dit skep vir kreatiewe siele weer ‘n asemhalingsruimte waar hulle uiteindelik kan vryer rondbeweeg met idees wat buite die grense van die geykte prosedures loop.

Dit gee jou kans om aan te pas by veranderende tye sodat jy met opgedateerde metodes die gewensde uitkomstes kan bereik, sodat jy jou werk kan streamline en produktiewer wees.  Sodat jy selfs jou uitkomste kan heroorweeg en moontlik wysig.

* * *

Dié spanning tussen yking en vernuwing moet ‘n mens verstaan.  Jy moet verstaan dat daar in, sowel liefdesverhoudings as bestuursprosesse, fases van yking en vernuwing afwisselend (en soms gelyktydig) plaasvind.

* * *

Deur nét terug te val op die bekende, omdat veranderingsbestuur juis ongemaklik is, is dwaas.  Dan raak jy die ou onderwyser met die geel notas in die klas.

Netso is om nét te wil verander die heeltyd, sonder om tyd te gee vir die veranderinge om getoets, gemeet en verfyn te word, ook onverantwoordelik.  Dan tree jy bloot impulsief op, en veral in ‘n groterige organisasie, veroorsaak dit wantroue in die hele idee van vernuwing.  Dan doen jy meer skade as goed.

* * *

Vandaar die beweging in die vorige eeu vanaf transaksionele leierskapstyle na transformasionele leierskap – vanaf operasionele bestuur na veranderingsbestuur.

As jy dié wisselende fases sensitief en kreatief kan begelei, dan doen jy goed.  As jy stagneer wanneer jy moet vernuwe, of vernuwe wanneer jy moet yk, dan doen jy sleg.

A change is as good as a holiday, sê die geykte uitdrukking.

Die pa wys na my en sê: “Kyk die snaakse oom! Kyk, hy is ook bang vir die water.”

Standard

Ek dink om ‘n goeie onderwyser te wees, moet jy kan connect met ‘n kind op sy/haar vlak.

So stap ek nog op die strand, moeg en warm van balgooi vir ‘n paaltjiewagterknaap, verby ‘n pa met ‘n peuter wat skree.  Hy probeer sy bes.  Paai sy dogtertjie wat om die dood toe nie met haar voete aan die watermassa wil raak nie.

Laat los hy; laat spaander sy: hulle mossel aan mekaar vas.

Ek kyk en besluit hier moet ek help!

* * *

Stadig sluipvoet ek oordrewe nader aan die terugtrekkende brander, sodat sy nie anders kan as om na my te kyk nie.

Nes die volgende brandertjie beginne breek, draai ek beangs om en hardloop met slow motion trekke op my gesig wég van die dreigende gevaar!

Die dogtertjie lag!

Ek frons en loer wantrouig die brander agterna.  Sy kyk hom ook, stip.

Soos die skuimerige waterslym slu terugtrek, mimiekvoet ek wéér sluip-sluip agterna, nuuskierig…

Maar die oomblik toe die volgende spoegbrander breek, rukbewe ek, vries verskrik botstil – en draai weer volspoed bitterstadig om, met hoë knieë en bang treë stadig volspoed sagtesand se kant toe.  Sjoe!

Die dogtertjie skater!

Reg, ek het geconnect.  Nou vir die les.

Ek frommel my gesig in ‘n duisend plooie.  Asem ‘n mond vol Wolraad Woltemade in.  Stap met reghoekige elmboë swaaiend bo my ken.  Dawerend die noodlot trompop tegemoet!  Basta met bangwees!

Dapper kyk sy agterna hoe ek dapper haar vrees invaar, en klou dapper aan haar dapper pappa se hand.

Haar pa hou sy asem op.

Sy kyk my na.

Selfs omstanders staan stil.

En soos die witskuim rol, draai ek amper-amper om – ek weet sy weet ek wil weg, maar ek weet sy weet ek moet in – en wrik waagmoedig terug.  (Pot)sierlik – net-net vroegbetyds enkelhoog op SPRING ek – met ‘n glimlag breed soos dié van ‘n nar – …en land pabloems! in die water, mond waterwyd oop!

Sy is verstom!

En tóé begin ek dáns soos ‘n watermakranka en spat-spot rond-en-grond in die water.  Haai, haai, joegaai!  Luidrugtig gaan ek tekere sonder om ‘n klank te maak. 

Sy is oorstelp!  In haar -g-a-n-s-e- lewe het sy nog nooit so iets gesien nie.  Maar die punt is, sy glo die leuen.  Sy glo die les.  Van oor-tot-oor glo sy my.  As hierdie snaakse omie kan…

Ek glimlag breed en groet gul, sonder ‘n woord.

* * *

En ná ‘n paar treë se aanstap, netmooi ver genoeg dat ek weet hulle my nie meer sou nástaar nie, loerkyk ek vir ‘n oomblik om:

Die krulletjieskopkind los haar pa se hand…  beur braaf-braaf branders toe… en spring pabloems! die bangmaakwater plat!

Pappa voel-soek in sy sakke, kry sy selfoon en neem ‘n klinkklare kiekie van sy klein waternimf: hoe sy verspot, met hoë harlekynknieë, in die water dans!

Hy skud sy kop.

Sy lag.

En ek stap rustig aan.

Sewe eksamenwenke aan ’n matriekleerder wat sy eerste naweek omgelê het op Clifton se strand.

Standard

Nou die dag geselstik ek met ‘n matriekleerder via gmail se chatfunksie.  Hulle eksamens begin nou.

Toe gee ek hom sewe tips:

  1. Leer jou inhoudsopgawes. Dit sal jou ‘n goeie struktuur in jou kop gee waarby jy feite kan aanhaak. Blaai ook vinnig-vinnig deur ‘n ou vraestel om ‘n goeie idee te kry van wát tipies getoets word.
  2. Werk vinnig: Moenie jou handboek soos ‘n storieboek lees nie – vluglees dit soos ‘n ensiklopedie: soek die feite wat nodig is op die vrae wat jy vermoed hulle gaan vra.
  3. Figure vooraf uit wat jy alreeds weet en wat jy nog nie weet nie. Dit kan baie verleidelik wees om herhaaldelik weer-en-weer te lees wat jy alreeds ken en die “moeilike” goed uit te stel tot later. Moenie. Werk vinnig, sorg dat jy weet wáár in jou inhoudsopgawe die werk wat jy ken, inpas, en weet waar die gaps in jou verstaan nog is.
  4. Maak leer fun. As jy feite moet memoriseer, omdat jy weet hulle gaan vra om die 10 watookals te lys, dan kry shortcuts om die lys te kan onthou. Gebruik al jou sintuie; teken prentjies in jou kop, ens. Maar maak dit pret.
  5. Wanneer jou tyd uithardloop, kyk weer vir oulaas na jou inhoudsopgawe en maak weer ‘n mental opgawe van wat jy weet en watter dele fuzzy is. Tydens die eksamen sal jy dan ook weet watter vrae om eers te skip en later na terug te kom.
  6. Geniet die vraestel! Onthou, ‘n vraestel is ook maar net ‘n vraestel. Hulle gaan jou nie probeer vasvra nie; hulle toets maar net stelselmatig die inhoud van jou vak. Geniet die challenge en werk so vinnig as wat jy kan – nie omdat jy hoef haastig te wees nie, maar omdat hulle meestal nie die complicated antwoord soek nie, maar die obvious ene.
  7. Leer in kort spurts en gee vir jouself elke nou en dan ‘n lekker, kort break.  Sien uit na die lang vakansie wat voorlê en ontspan vir ‘n uur ná ‘n vraestel voor jy nog ‘n leersessie aanpak.

Hm, het my blogvriende enige ander raad vir die eksamenskrywendes?

Hehe, I pity the poor fools.

Onderwys en die aanflans/vlambaarheid van wyshede

Standard

“Education is not the filling of a bucket, but the lighting of a fire.” – W.B. Yeats

“I have never let my schooling interfere with my education.” – Mark Twain

“Education is what remains after one has forgotten everything he learned in school.” … “It is, in fact, nothing short of a miracle that the modern methods of instruction have not entirely strangled the holy curiosity of inquiry.” – Albert Einstein

“It takes a village to raise a child.” – Nigeriese gesegde (“Ora na azu nwa”)

“Education, therefore, is a process of living and not a preparation for future living.” – John Dewey

“The first problem for all of us, men and women, is not to learn, but to unlearn.” – Gloria Steinem

“The illiterate of the 21st century will not be those who cannot read and write, but those who cannot learn, unlearn, and relearn.” – Alvin Toffler

“In large states public education will always be mediocre, for the same reason that in large kitchens the cooking is usually bad.” – Friedrich Nietzsche

“Children require guidance and sympathy far more than instruction.” – Annie Sullivan

“If we value independence, if we are disturbed by the growing conformity of knowledge, of values, of attitudes, which our present system induces, then we may wish to set up conditions of learning which make for uniqueness, for self-direction, and for self-initiated learning.” – Carl Rogers

“The best teacher is the one who suggests rather than dogmatizes, and inspires his listener with the wish to teach himself.”  – Edward Bulwer-Lytton

“Treat people as if they were what they ought to be and you help them to become what they are capable of being.” – Goethe

“The whole art of teaching is only the art of awakening the natural curiosity of young minds for the purpose of satisfying it afterwards.” – Anatole France

“The experience of the race shows that we get our most important education not through books but through our work. We are developed by our daily task, or else demoralized by it, as by nothing else.”  – Anna Garlin Spencer

“Creativity is a type of learning process where the teacher and pupil are located in the same individual.” – Arthur Koestler

“Education’s purpose is to replace an empty mind with an open one.” – Malcolm Forbes

“I may have said the same thing before… But my explanation, I am sure, will always be different.” – Oscar Wilde

“Education is the kindling of a flame, not the filling of a vessel” – Socrates

Closing the student learning loop (after an IR conference in PE)

Standard

I have just returned from the annual Southern African Association for Institutional Research (SAAIR) conference.  It was held in The Friendly – as well as The Windy – City of Port Elizabeth, at the Nelson Mandela Metropolitan University (NMMU) campus.

As conferences go, it followed the typical pattern: a keynote speaker opening the day, followed by speakers from different institutions (universities) delivering papers on their recent research findings, followed by tea, more speakers, lunch, some more speakers, tea, and an evening excursion, (Monday evening a boat ride in the harbour; yesterday a game drive in the Kragga Kamma Game park), followed by dinners.

The theme of the conference was Closing the Loop.

Even as a novice in the field I really enjoyed the variety of topics ranging from closing the quality assurance loops (departmental evaluations and programme reviews) to measuring graduate employability as an indicator of institutional effectiveness.

Yeah, I know – it might sound a bit boring, but you really do get insight into the Southern African Higher Education sector if a representative from Umalusi presents A comparative evaluation of the Senior Certificate curricula.  I especially enjoyed my colleague, dr Gert Steyn’s presentation on Measuring student participation in higher education with special repeference to South Africa.  (I will put the links in when the powerpoints are uploaded to the SAAIR website.)

What was most interesting to me was that, at the end of the conference when the keynote speakers and chair led a panel discussion, they came to the conclusion that institutional research (IR) actually cuts across the borders of institutions and could indeed in a sense be referred to as connectivity research.

This made me think.  Since recently becoming aware of a learning theory called connectivism, I now like the idea of connectivity and creating connections/promoting lateral thinking.  It provides a construct for the way in which we learn: through neuron connections we create/construct within our brains.  It also provides us with a construct for the way in which we should teach/act as knowledge partners.

Thinking of IR divisions at universities which convert knowledge (raw data e.g. student enrolment figures) into meaningful information (business intelligence) to inform action (insight for decision-making)… made me realise that IR personnel are in fact teachers who need to strategically facilitate learning to all managers and decision-makers at universities (academic and administrative colleagues).

Connectivism therefore, I think, may provide a useful paradigm for assessing the effectiveness of the business intelligence reports we produce.

* * *

According to constructivist and connectivist learning theories, lecture formats (such as the way in which the papers were presented) are not the most effective teaching methods for promoting student learning.  If you go to a conference, sit passively and dose off every second powerpoint slide, you will be none the wiser afterwards. Students (conference goers) need to talk too, share ideas, integrate diverse opinions and reflect on the learning that takes place. 

For me this happened in the evenings when we debriefed in our guest house and chatted informally over coffee, tea and a decanter filled with sherry.  I really only learned something – or realised what I had learnt – after a couple of sherries with our American guests, Rick and Alice Voorhees of the Voorhees Group.  (Read his blog at http://voorheesgroup.org/wordpress/)

And according to constructivist and connectivist learning theories one needs to reflect about one’s learning for learning to truly take place.

Thus, by writing this blog, I am closing my IR learning loop (…or maybe rather, swinging my learning lasso).

* * *

Connectivism also explains the mistakes we make: the connections we incorrectly create between unrelated matters.  Haha, that may just be the case with this post!  Do you think IR and learning theories are in any way connected?

Om sekretaris te wees | Being the secretariat

Standard

260_secretaryIn my hoedanigheid as administratiewe beampte by ‘n groot burokratiese instansie, word ek gereeld met die sekretariaatfunksie van komitees belas.  Ek moet agendas opstel en notule hou.

Notules van gehaltekomitees, eksterne evalueringsgesprekke, benchmarking konferensies, programadvieskomitee-, onderrigbestuurspan- en studentehuisvestingskomiteevergaderings.

Male sonder tal moet ek met die nodige takt en noulettendheid dinge notuleer wat nie altyd met die nodige takt of noulettendheid gesê is/word nie.  In een saaklike sin saamvat wat ‘n slordige debat verswyg.

Aanbevelingsrapporte, mededelingsrapporte, bosberaadnotules, beplanningsessie-opsommings, forumbesprekings, de lot.

En so val dit my ook nou die dag te beurt om dié vaardigheid aan nuutverkose studenteleiers te moet verduidelik.

Sug.

What a mission.

article_photo1Hoe maak jy nou seker dat ‘n skare studente nie op hulle arms aan die slaap raak van wurgende verveling nie?  Hoe maak jy ‘n onprikkelende onderwerp soos sekretaris-wees sexy?

Toe gebruik ek maar vir Hillary Clinton: Sekretarisopleiding_Training for Secretariat

* * *

Omdat ek min tyd gehad het om vir die aanbieding voor te berei, het dit maar sukkel-sukkel gegaan om groepbesprekings aan die gang te kry.

Volgende jaar sal ek minder moeite in ‘n powerpoint sit, van meer mede-fasiliteerders gebruik maak en spesifieke opdragte uitdink waarmee die studente kan engage.  Dis rêrig lastig om in ‘n lesingformaat leer te probeer bewerkstellig.

Nietemin, dit weet ons mos.  Maar “Herhaling kweek vaslegging” het ‘n onderwyser tweekeer vir my gesê.

“Herhaling kweek vaslegging.”

Handskrif en shorthand

Standard

Ons leer vir skoolkinders hoe om te skryf.  Ons leer hulle hoe om te teken.  Maar selde leer ons hulle hoe om met prentjies en skrif saam-saam nota’s te maak en/of probleme uit te werk.

handskrif_1  handskrif_2

Hierbo is voorbeelde van shorthand wat ek tydens vergaderings gebruik.  En nee, dis nie uit verveling dat ek hoenders of vlagskepe teken nie – dit het telkens te make met die spesifieke uitdrukkings of sêgoed wat mense tydens die vergadering gebruik.

Deur prentjies met woorde en getalle op te mix, vind ek, kan ek makliker die spesifieke gesprekvoering en lines of argumentation herroep as ek lateraan weer deur my nota’s blaai.

* * *

Miskien moet hulle, behalwe vir skrif, leerders ook onderrig om scrapbooking te doen.  Die mix en match van kleure en teksture en foto’s, herinneringe, gedigte, tale, opsommings, resepte, ens. is ‘n heerlike meersintuiglike ervaring.  En leer jou om te reflekteer en dít wat jy als beleef, te waardeer.