Tag Archives: faceblog

eish, wanneer virtual vriende en werklikes collide

Standard

Ek het self nog nie lekker my eie pokèmon specialities agtergekom nie, maar iets wat ek al van lankal besef, is dat ‘n mens se sterkpunte dikwels ook jou swakpunte is.

So het ek dalk die pokèmon ability om kreatief en lateraal te dink, maar is ek nogals vrotsig met liniêre denke of eenvoudige (alledaagse) onthou-goed; ek gryp eerder na assossiasies as feite.

In elk geval, dit bied ek as verskoning aan – ook vrotsig, ek weet – vir die ongemaklike posisie waarin ek my telkens (deesdae al hoe meer) bevind wanneer ek dinge vergeet wat mense meestal as vanselfsprekend aanvaar, of bloot outomaties onthou.  Terwyl ander doelgerig voortstu, leef ek konstant in ‘n dwaal.  Met obvious konneksies wat ek glad net nie maak nie.

Soos die logiese verband tussen ‘n virtuele Johan en ‘n werklike Johan wat my altwee op die naam groet.

Die virtuele Johan ken ek van sy blogskeppinge en meningsrubrieke.  Hy is ‘n mede-geselsgenoot vir wie ek al virtueel genooi het vir koffie saam met Bertus! (want oopkop-denke is ‘n skaars noodsaaklikheid in onze studentedorp – dis dus goed om sulke mense in lewende lywe te ken).

Maar die werklike Johan groet ek toe anderdag met ‘n kopknik-en-wuif beweging, onwetend presies wat sy naam is (dalk ‘n Jaco of Etienne?).  Sy gesig, waar hy bly en verdere assosiasies – dié “onthou” ek, maar wié hy is, besef ek bloot nie.  Ook “hoor” ek nie dat hy na “mnr.muller” roep van oorkant die pad nie, en sy skielike verwysings na my blog, vang my heel onkant – want tog sekerlik ken ons nie mekaar (hy vir wie ek vyf of ses jaar terug moes ontmoet het) so goed nie…

Altemit.

Vreemd moes dit dus vir hom wees toe ek hom – naby aan ‘n skielike einde tot ons gesprek – vra om die virtuele Johan (wat ek toevallig lateraal onthou in dieselfde koshuis bly as hy) saam te nooi vir ‘n koppie tee eendag…

Eish!

Maar wereens, in my defense, sy blog-avatar het ‘n sonbril op – hoe moes ek weet?

So, ek wil ‘n beroep doen op al julle boggers: is dit nie tyd – ter wille van mense soos ek – dat ons alle anonimiteit in web-omgewings laat vaar nie?  Kan almal nie net hulle virtuele sy met hul werklike jy integreer nie?

Andersins, as ek weer ‘n blog-maatjie in lewende lywe ontmoet, vra ek solank by voorbaat om verskoning as ek jou per ongeluk dualiseer in my gemoed.

Sorry, Johan.  Goed om jou te ken 😉  Bring jouself enige tyd saam vir ‘n koppie tee!

op die loop toe

Standard

Soos ‘n goeie vriend groet ek hom soos ons mekaar raakstap op die Rooiplein.  Ons gesels; hy loop saam tot by Admin B, en ons groet weer.

Eers later besef ek dis die eerste keer dat ons “ontmoet”, oftewel dat ons mekaar groet én hy weet wie ek is.

So, Bertus! – wanneer drink ons drie koffie? …ek is seker Johan Swarts ken ‘n plek met vegetariese toebroodjies wat rock.

hey, ja-nee, ek weet, ekt gelees op jou faceblog

Standard

Van ‘n afstand herken sy my; ek vat ‘n bietjie langer (haar hare het ‘n anderste kleur), maar toe ons mekaar sien, is ek verbaas: “Lanklaas gesien!  Nie geweet jy’s hier rond nie.  Ek werk nou hier,” en ek wys na die universiteit.

“Hey, ja-nee, ek weet,” sê sy, “Ek’t gelees op jou faceblog.”

Ons gesels nog verder en lustig, maar ek liaseer dié gedagte en grinnik, want ek dink dis presies wat ek so tussen hierdie twee 2nd life apps doen.  Ek faceblog 😉