Tag Archives: skool

Seks met skoolmeisies

Standaard

Noodwendig, ná my inskrywing oor altwee kante van ‘n debat én my post oor seks met ouer vroue, voel ek verplig om hierdie fliekdialoog aan te haal: 

Grandpa: Can I give you some advice?
Dwayne: [shakes head “no”]
Grandpa: Well, I’m going to give it to you anyway. I don’t want you making the same mistakes I made when I was young. Dwayne, that’s your name, right? Dwayne? Listen to me, this is the voice of experience talking–are you listening? Fuck a lot of women, Dwayne.
Richard: Dad!
Grandpa: I got no reason to lie to you kid, fuck a lotta women. Not just one, a lot. So are you gettin’ any? Is it going anywhere?
Dwayne: [shakes his head no]
Grandpa: No? Jesus! What are you? 15? You should be gettin’ that young stuff! That young stuff is the best stuff in the world!

– uit die fliek, Little Miss Sunshine

Want daar’s iets aan ‘n jong, soepel vel – ongeskend, onverweer deur tyd.  Die rilling deur haar lyf as jy haar sagkens streel met die rugkant van jou hand.

Advertisements

Sleep jou skool hof toe en sue hulle!

Standaard

Ek weet ons is nie in Amerika nie, maar ek’t gewonder of ons ons skole/kolleges/universiteite, of dalk spesifieke onderwysers/dosente, mag dagvaar vir swak onderrig?  Is goeie onderrigleer nie ‘n eksplisiete diens wat in die skoolfondsbetaal-kontrak onderneem word nie?  Is dit nie iets waarop kinders/studente geregtig is nie?

Ek onthou ‘n paar briljante onderwysers en dosente by wie ek al klas gehad het, maar ek weet van heelwat meer pedagoge wat allermins ‘n passie vir onderwys of die onderrigproses laat deurskemer het.  Veral naskools is daar instansies wat kwansuis in ‘n wetenskaplike milieu onderrig, maar duidelik geen kennis dra van die mees resente artikels oor goeie onderrigleerpraktyk nie.

Universiteite word mos soos besighede/sakeondernemings bestuur deesdae.  Teaching and Learning bly die core activity, maar daar is groter klem op financial sustainability en gehalteversekering van die geykte prosesse.

Pick ‘n’ Pay het die beleid dat as daar ‘n produk op hul rakke is waarvan die sell-by-date al verval het, dan sal hulle die produk van die rak afhaal en vir die een wat dit opgemerk het, ‘n soortegelyke (maar vars!) produk vanuit hulle stoorkamers gee – verniet.  Die kliënt is per slot van sake geregtig op vars produkte en die winkel is liable indien hy vrot produce per ongeluk verkoop.

Hoekom geld dieselfde nie vir die onderwyspraktyk nie?

As die wetenskap al van voor 1980 duidelik gewys het wat goeie onderrigleer is (leer(der)gesentreerde onderrig, gegrond op konstruktivistiese leerteorieë) en hoe om effektief die didaktiek in verskillende klaskamersituasies toe te pas – hoe kan skole wie se primêre doel dit is om leerders te onderrig, bloot geen notisie (ge)neem (het) daarvan nie?

Hoe kan dit wees dat kolleges voortploeter in lesingformaat-lesse?  Hoe kan dit wees dat studente klaskamertake ontvang wat totally outdated is?

Hiermee probeer ek nie uitkomsgebaseerde onderwys kritiseer nie; inteendeel, die nuwe skoolkurrikulum vind juis aansluiting by die laaste 50 jaar se navorsing.  Ek lewer kritiek oor al daai nikswerd onderwysers en dosente wat elke greintjie passie uit ‘n vak gepers het en jou verveel het met hul monotoon voortlees van werk uit die handboek.

Ek eis my en my ouers se geld terug!  Want daai produk was well beyond its sell-by date!

Ek gaan ‘n bietjie uitwerk hoeveel uur van my lewe met saalperiodes vermors is…

Jaarblad #3 – okay, okay, ek is nie heeltemal onskuldig nie

Standaard

Hierdie inskrywing moet saam met Jaarblad #1 en Jaarblad #2 gelees word om die konteks te verstaan.

Dalk is die sensuur geregverdig?

Ja wel, ek pleit nie hééltemal onskuldig nie.  In my eerste inskrywing oor hierdie onderwerp het ek gebieg dat ek die Jaarblad 2007 opgedra het aan al die onderwysers wat vir die matrieks tydens hulle skoolloopbaan klasgegee het.  Maar toe lys ek ook die 30 onderwysers wat in die loop van vyf jaar bedank het.  Dit sou ‘n skoolhoof kon ontstel…  Dalk is dit die sensuur werd?  Ek het die volgende geskryf:

Opdrag

HIERDIE Jan van Riebeecker word opgedra aan al die oud- en huidige JvR-onderwysers van die afgelope vyf jaar.

Alhoewel die bestuur, ondersteunende personeel, ouers, leerders en breër gemeenskap ’n belangrike rol speel in die bestaan van die Hoërskool Jan van Riebeeck, kan die integriteit, harde werk, ekstra tyd en liefde wat elke JvR-onderwyser insit, nie gering geskat word nie.  Hulle direkte, vormende invloed op leerders maak van die skool ’n besonderse belewenis vir ieder en elk.

Vir hulle onblusbare passie en onbaatsugtige opoffering, dra die Hoërskool JvR hierdie publikasie aan elkeen van hulle op.

In die besonder onthou ons al die onderwysers wat JvR die afgelope vyf jaar verlaat het; mag hulle paaie terugkronkel na dié spesiale plek:

Louise Bester, Rudi Bosman, Jeanne Botes, Hanlie Crous, Madelein du Toit, Johan Grobler, Emmarentia Groenewald, Riaan Hitge, Edna Horn, Rentia Klue, Christie Liebenberg, Danie Malan, Marlene Malan, Ryna Malherbe, Alet Mihalik, André Müller, François Niewoudt, Madeleine Niewoudt, Esté Oliphant, Annanette Olivier, René Olivier, Retha Olivier, Trevor Robertson, Annemarie Smit, Leroy Steenkamp, Elza Steyn, Stephanie van Schalkwyk, Carien Visser,  Comina Visser, Hilda Yssel.

Dit was nogals aspris van my.  Ek kan dink dat ‘n skoolhoof dalk nie sal hou van ‘n lys name van onderwysers wat sedert die begin van sy termyn bedank het nie.

Maar hieronder is daar nog ‘n tweede kontroversiële stuk wat ek ook aanhaal (bladsy 17), omdat ek weet dat almal nie noodwendig eers die jpg-prentjie save en dan oopmaak en inzoom om die teks te lees nie.

Die tweede stukkie teks wat ook aspris is, was my verslaggie oor die biblioteek se werkinge:

Biblioteek

ONZE geel bibliotekie is al vir jare lank knus genestel in die hartjie van die skool.  Alhoewel daar in die afgelope paar jaar dikwels daarna verwys is as ’n “mediasentrum”, bly dit in wese ’n lokaal omlyn met boekrakke vol boeke, ’n tydskrifrak, naslaanarea, gemaklike banke, seegroen werktafeltjies, en een Windows 98 rekenaar vir die uitreik van boeke.

Leerders gebruik die fasiliteit baie gereeld, veral omdat daar in die nuwe kurrikulum verpligte lees-tyd ingewerk is vir beide Afrikaans en Engels.  Ook benodig al die ander leerareas (veral  in grade 8 en 9) UGO-take wat ure se naslaanwerk vereis.

Met die vertrek van mev Adele Tillema in 2005, het daar ’n einde gekom aan die era van ’n bibliotekaris soos voorheen omskryf—iemand wie se hooftaak dit was om leesmateriaal aan te skaf en boeke uit te reik.  Bykomend daartoe is die pligstaat uitgebrei om o.a. ’n registerklas te administreer, Xhosa-lesse en Navorsingstegnologie-periodes aan te bied, as bemarker vir die skool op te tree, publikasies uit te lê, ’n bemarkingsvideo te redigeer, fotograaf te wees, die Jannewales op Kloof (in 2006) te reël, en al die kultuuraktiwiteite te organiseer (as sameroeper van die Kultuurkomitee).  Vir volgende jaar word die pos van mediabestuurder verder aangevul met voltydse akademiese klasgee-verpligtinge vir Lewensoriëntering (grade 10-12) en Afrikaans (graad 8).

Ook is die mediabegroting die afgelope twee jaar ingekort om die skool se finansies ’n bietjie te buffer—wat beteken dat ons nouliks nuwe boeke kon aankoop, en feitlik uitsluitlik op donasies staatgemaak het.  (Baie dankie aan oudleerder, Amanda Botha, wat gereeld nuwe lekkerleesboeke geskenk het.  Ook het mnr. Rayno Snyman ’n advertensie-agentskap gekry om ’n verskeidenheid nuwe tydskrifte maandeliks te borg.  En die JIP skenk elke dan en wan ’n boek in ruil vir ’n knap leerder-resensie daaroor.)

Ten spyte van hierdie tekorte aan tyd en geld, het die biblioteek nietemin gefloreer.    Dis ek, Anna; Breinbliksem; Nie vir kinders nie, en die Fritz Deelman– en Maasdorp-reekse is deur die leerders verslind, en die gewilde twee Spud-boeke is met boete– en fotostaatkaartgelde aangeskaf.  Afrikaanse vertalings van Nobelprys-skrywers soos Albert Camus en Thomas Mann is op kerkbazaars gekoop, en Afrikaanse, Engelse, en Vertalende woordeboeke is by die Kaapstadse Boekefees vir die onderskeie taal-onderwysers aangeskaf.

Baie dankie aan ’n baie behulpsame biblioteekkomitee o.l.v. Madelein Matthee en Joshua Bateman.  Hulle het die boeke ingevorder, oorgetrek en op die rakke gepak én in die reënweer leerders vasgevat wat die biblioteek as kuierplek en kafeteria wou besmet!

Dis my hoop dat die biblioteek sy plek sal behou as die hart en siel van die skool, en as ’n toevlug vir elke leesgierige leerder.

In die derde en vierde paragrawe rapporteer ek dat daar nie meer ‘n dedicated bibliotekaris-pos bestaan nie.  Maar ek kan dink dat die skoolhoof dit dalk as ‘n direkte aanval op hom kon beskou.  Sou jy, indien jy die skoolhoof was, 700 publikasies terughou oor dié berig?  Onthou, die skoolhoof het ‘n uitdruk (harde kopié) van die jaarblad gehad, sowel die elektroniese weergawe (waaraan nog ge-edit kon word) om te proeflees.  Hulle het dit laat druk; nie ek nie.

Maar is my biblioteekberiggie (gegewe dat die inhoud feitelik korrek is) ontaktvol genoeg om sensuur uit te lok?

   

Of wat dink jy?  Het die hoof sy hand oorspeel?

Life skills #7 – mekaar se mangels lek

Standaard

Die laaste klompie blog-lesse oor Lewensoriëntering het gegaan oor Persoonlike Welsyn en ons het gepraat oor die feit dat hoërskoolleerders dikwels rook, drink, vloek en vry.

Vandag praat ons oor die laasgenoemde: om te vry.

Hoe vry jy?

Dis nie moeilik nie.  Jy skuins jou kop en soen iemand op die lippe en speel bietjie met jou tong.  Vir meer eksplisiete tips, kyk na http://www.videojug.com/film/how-to-kiss-someone-passionately.  Dit kom heel natuurlik.

Hoekom vry mense?

Om iemand oopmond te soen, is een van die mees intieme dinge wat ‘n mens kan doen.  Alhoewel die idee daaraan grillerig was toe jy in die laerskool was, is dit, noudat jou hormone ingeskop het, ‘n opwindende gedagte om te doen.  Dis ook lekker.

Sosiaal is dit nie altyd aanvaarbaar om in die publiek jou kissing partner se mangels uit te lek nie; mense soen en/of vry eerder in die privaat, waar ander mense hulle nie kan dophou nie.

Tog is daar op skoolvlak heelwat spin the bottle games wat aanmoedig dat random ouens en meisies agter ‘n hoekie mekaar moet french kiss (dis nou om jou tong woes te gebruik).

Hoekom random mense soen?

Om random mense te soen, maak jou nie beter met vry nie.  Elke mens hou van unieke dinge – dis dus eers wanneer jy ‘n paar keer met dieselfde persoon vry, dat julle dit werklik goed sal kan doen, mits julle praat oor wat vir julle lekker is, en met genoeg tongue twisting tegnieke eksperimenteer.

Die lekkerste deel van vry is ook waarskynlik die hele afwagting en opbou tot daai eerste soen – en jou hart wat uit die nate van jou bors wil klop.  Dis eintlik die verliefdheid wat soen en vry so lekker maak, so om random ouens of girls op te chat, is dalk ‘n bietjie afgewater teenoor die real thing.

Wat volg op vry?

Ja-nee, as ‘n mens warm aan die vry is, kan ‘n gevaar sy kop uit steek 😉  Dis baie intiem om te vry: julle spoeg smelt saam, en julle hande gly oor en deur mekaar se hare en nek en lyf en albei se opgewondenheid word aangevlam.  Om van mekaar se klere ontslae te raak en mekaar te wil beklim, is iets wat amper natuurlik vanuit ‘n passievolle gevryery vloei, so sorg vooraf hoe ver julle twee wil gaan.

Hoekom nie dadelik seks hê nie?

Julle sou kon.  Hê maar net ‘n kondoom byderhand en weet hoe om dit aan te sit.  Sorg ook dat die meisie op die pil of iets dergliks is.  Maar onthou, daar is geen haas nie.  Dis lekker om te vry, maar dit vat ook oefening en geselsery om dit al hoe lekkerder te kan doen.  Seks is nog trickier, met veel meer posisies en dinge wat jou ‘n leeftyd lank kan besig hou.  Daar het jy ‘n partner nodig wat bereid is om saam met jou rond te rol en heel nag te oefen – one night stands is ‘n bietjie oppervlakkig.

Wanneer moes mens al gevry het? 

Daar is geen spertyd vir vryery nie.  As jy jou eerste ware-liefde-soen eers op 26 het, dan is dit ook reg.  Jou tong raak nie oud nie.  Jou hart kan op enige ouderdom warm klop.  Kysery op hoërskool en laerskool is maar nog effens tydelik van aard – jou kop en brein en hart en alles groei nog, so die kans dat jy intens – en verewig – op een persoon gaan verlief raak, is klein.  Om dus jou mond teen elke tweede persoon s’n te druk om net te kan sê jy’t al gevry, maak nie sin nie.

En meisies wat mekaar vry?

Enige mens kan met ‘n ander mens vry.  Geslag speel nie ‘n rol nie.  As jy egter met integriteit wil vry, dan moet jy mik vir iemand tot wie jy aangetrokke voel.  Vryery maak net regtig sin as albei mense wat betrokke is, iets vir mekaar voel.  So, miskien is dit nie die beste idee dat vriende of vriendinne op mekaar oefen om te vry nie.

As dit so is dat jy ‘n ou is en die ander ou aantreklik vind, en hy vir jou, dan great – dan kan julle met ‘n skoon gewete soen.  Dan verneuk niemand vir iemand nie.

En as jou liefling nie wil vry nie?

Dis nou maar so.  Liefde is ‘n kansspel.  Jou hart klop dalk warm vir iemand, maar die kans is (ongelukkig) goed dat hy/sy nie dieselfde oor jou voel nie.  Dan is dit nou maar so.  Veral op skool gaan die hot meisies dikwels met die dose uit, en die hot ouens met die simpel chicks.  En dan sit die mees passievolle verliefdes droëbek en gebroke hart eenkant in ‘n hoek en tjank.

Daar is mos maar een van vier scenario’s: Jy hou van hom/haar, maar hy/sy hou nie van jou nie; hy/sy hou van jou, maar jy hou nie van hom/haar nie, nie een van julle hou van mekaar nie, of jy en hy/sy maak albei ogies vir mekaar.  Jy het altyd, op die meeste, ‘n een uit vier kans, haha, sterkte!

En daai landswet wat vryery verbied?

Ja, ons kan in ‘n volgende post daaroor gesels as julle wil, maar miskien is dit die kernvraag wat jy vir jouself moet afvra.  Wanneer is dit gesond om te begin vry, en méér te doen as net saam te gaan fliek, hande vashou en piksoentjies uitruil?  Wanneer is dit reg dat kinders ophou kindwees en begin vatterig en soenerig raak?  Grootmense sal maar altyd ongemaklik voel hieroor, want alhoewel dit lekker is om te vry, en grootmens te wees, verlang baie volwassenes terug na daardie wondersoete dae toe meisies net daar was sodat seuns hulle hare kon trek, en seuns maar net gross was.  Toe was dinge baie minder complicated.

Wat dink jy?  Mag jy net iemand vry as julle albei op mekaar verlief is, of moet ‘n mens random mense so gereeld as moontlik probeer score?  Is spin the bottle ‘n cool game, of iets waarvan jongmense eerder moet wegbly?

Of mag ‘n mens eers soen as jy klaar getroud is?

vryery